รถไฟ … ชีวิต

ชีวิตเหมือนกับการเดินทางโดยสารรถไฟ … มีสถานีต่างๆ … มีการเปลี่ยนเส้นทาง … มีกระทั่งอุบัติเหตุ … เราขึ้นรถไฟขบวนนี้ตอนเราถือกำเนิด … พ่อแม่คือคนที่ตีตั๋วให้เรา

เราเชื่อว่าท่าน จะเดินทางด้วยรถขบวนนี้กับเราตลอดไป … แต่แล้ว … ที่สถานีใดสถานีหนึ่ง ท่านทั้งสองก็ต้องลงรถจากไป … ปล่อยเราไว้เพียงลำพัง กับการเดินทางนี้

วันเวลาผ่านไป … จะมีผู้โดยสารอื่นๆ ขึ้นรถมาเรื่อยๆ … หลายคนจะเป็นคนที่ เรารักและผูกพัน … เป็นพี่เป็นน้อง … เป็นเพื่อน … เป็นลูกเป็นหลาน หรือกระทั่งเป็นที่รักแห่งชีวิตของเรา

หลายคนลงรถไปกลางทาง … เหลือไว้แต่ความทรงจำ และความอ้างว้างอันถาวรในชีวิตเรา หลายคนจากไป อย่างที่เราไม่ทันได้สังเกตด้วยซ้ำว่า … เขาลุกจากที่นั่งแล้วลงรถไปแล้ว

btgA-1

การเดินทางโดยรถไฟนี้ จะเต็มไปด้วยความรื่นรมย์ … ความโศกเศร้า … ความมหัศจรรย์ … ความคาดหวัง … คำสวัสดี … คำอำลา … และ … ขอให้โชดดี

การเดินทางที่ดีคือ การได้ช่วยเหลือ … ได้รัก … ได้มีความสัมพันธ์ที่ดี กับเพื่อนผู้โดยสารทุกคน … จงแน่ใจว่าเราได้ให้สิ่งที่ดีที่สุด … เพื่อให้การเดินทางของพวกเขามีความสะดวกสบาย

ความน่าพิศวง ของการเดินทางอันวิเศษยอดเยี่ยมนี้ คือเราเองไม่รู้เลยว่าแล้วเราเองต้องลงรถที่สถานีไหน … ฉะนั้น … เราต้องมีชีวิตให้ดีที่สุด … ปรับปรุงตัวเอง … รู้จักลืมรู้จักอภัย … ให้สิ่งดีที่สุดที่เรามี

สำคัญมากๆ ที่ต้องทำอย่างนี้ … เพราะว่าเมื่อถึงเวลา ที่เราต้องลุกจากที่นั่ง … เราต้องจากไป โดยทิ้งความทรงจำที่สวยงาม ให้แก่ผู้คนที่ต้องเดินทาง โดยสารรถไฟขบวนชีวิตนี้ ต่อไป

ขอบคุณมากๆ ที่มาเป็นผู้โดยสารคนหนึ่ง ในขบวนรถไฟของ … ชีวิตเรา ขอให้มีแต่ความรื่นรมย์ในการเดินทางของชีวิต

ที่มา : อ่านบทความนี้จากไลน์ที่เพื่อนๆ ส่งกันแล้วอยากเผยแพร่เลยนำมาลงที่นี่ แต่ตอนนี้หาที่มาไม่เจอแล้วค่ะ ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ถ้าทราบแล้วจะมาแจ้งนะคะ